بیماری های گوسفند وبز ( لیستریوز )

 لیستریوز

لیستریوز

عامل بیماری می تواند از طریق مخاط تنفسی ، بافت ملتحمه چشم،دستگاه گوارش و جفت گیری دامهای آلوده وارد بدن حیوانات سالم شود. علایم درمانگاهی لیستریوز در حیواناتی که به طور طبیعی به آن مبتلا می شوند معمولا از سه نوع مختلف و مشخص تشکیل شده اند که عبارتند از: مننگو آنسفالیت لیستریایی، سقط جنین لیستریایی و سپتی سمی لیستریایی. در واگیری هایی که به طور طبیعی در دامپروری ها اتفاق می افتد همواره یکی از انواع مذکور را روی تمامی افراد آلوده می توان مشاهد کرد. در نوع مننگوآنسفالیت لیستریایی تب شدید 40 تا 42 درجه آغاز گر بیماری است ولی با شروع سایر علایم بالینی گرمای بدن به خد طبیعی باز می گردد. نشانه هها عموما عصبی بوده و در بیشتر مواقع گیجی و بهت زدگی همراه با فشار دادن سر به موانع اطراف در اکثر بیماران مشاهده می شود

فلجیک طرفی سر و عضلات فک و صورت نیز همواره وجود دارد. حیوان قادر به جویدن مواد غذایی نیست. اغلب بی حرکت و خواب آلود است و گردنش به چپ یا راست منحرف می باشد. چنانچه سرش را به وضعیت عادی درآورند مجددا در جهتی که قبلا چرخانده بود قرار خواهد گرفت.

در فلج یک طرفی صورت،همیشه عضلات لب ها، پلک ها،گوش و ماهیچه های فکی همان طرف بی اراده و افتاده بود و بزاق دهان پیوسته از همان سمت به خارج جریان دارد. فلج به تدریج به اندام های حرکتی سرایت می کند و حیوان زمین گیر می شود. مرگ معمولا بر اثر توقف حرکات تنفسی فرا می رسد. در نوع سپتی سمی لیستریایی، بره و بزغاله بیشتر از بالغ ها مبتلا می گردند. در دام های جوان،تب، تنگی نفس، انقباض و بسته شدن کره چشم و انقباض عضلات گردن دیده می شود.تلفات در این گروه سنی تقریبا صد در صد بوده و طول دوره بیماری کمتر از یک روز است. برای درمان گوسفند و بز بهتر است از مخلوط پنی سیلین و استرپتوماسین استفاده کرد.

 

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.