معرفی گاو سیستانی

معرفی گاو سیستانی

DIGITAL CAMERA

 

معرفی گاو سیستانی

سرزمین اصلی گاو سیستانی گستره ی سیستان و بلوچستان می باشد. مجسمه های گاو کوهان دار از جنس سفال به دست آمده در اکتشافات باستانی شهر سوخته، دلایل محکمی بر زندگی گاو سیستانی در 2500 سال پیش از میلاد مسیح تاکنون در این گستره می باشد. پراکنش این نژاد در گستره سیستان و دشت  مهامون ، خاش و زاهدان است. در گذشته وجود در یاچه هامون ، نیزارها و مزاتع اطراف آن باعث رونق دامپروری به ویژه پرورش گاو در این منطق بوده است اما با خشگ کردن دریاچه هامون ( به لطف برادران افغانی ) و از بین رفتن نیزارها و مراتع اطراف آن ، تعداد دام ها به ویژه گاو های سیستانی چشمگیری پیدا کرده است.

جایگاه نگهداری گاو های سیستانی بیشتر به صورت باز و بدون سر پناه و یا سایبان است. در برخی از گاو داری ها برای نگهداری و پرورش گوساله و محافظت آنها از سرما در زمستان، بخشی از فضای باز اصطبل با بوریا دیوار کشی و سقف دار می شود. شمار گاو و گوساله در هر خانوار سه تا بیست راس متفاوت است. برگ ها و سرشاخه های نی به عنوان خوراک اصلی این حیوانات به شمار می آیند. گاوداران سرشاخه های نی را برای تغذیه در زمستان، خشک و نگداری می کنند. تغذیه با کنسانتره زیاد رواج ندارد هرچند که برخی از گاوداران ممکن است اندکی دانه جو به گاو خود بدهند.

گاو سیستانی یکی از گاو های بزرگ اندام ایران است و می توان آن را در گروه گاو های گوشتی جای داد.

 

پیشنهاد ویژه: دانلود پکیج ویژه گاوداری

 

ویژگی های نمایی:

گاو سیستانی گاوی کوهان دار است که این ویژگی فنوتیپی نشان دهنده وابسته بودن آن به گونه زیبو است. کوهان، بزرگ و گوشتی بوده و اندازه آن در گاو های نر کمی بزرگتر است.این گاو دارای غبغبی بلند و پر چین است که زیر گردن تا زیر قفسه سینه و میان دست ها ادامه می یابد. غبغب در گاو های نربزرگتر است. صفت بی شاخی در این نژاد برتر بوده و گاو های نر و ماده بیشتر بدون شاخ یا دارای شاخ های کوتاه هستند. رنگ بیشتر دام ها در این نژاد سیاه بوده اما رنگ های ابلق ، خاکستری و خرمایی نیز در میان آنها دیده می شوند. گاو سیستانی دارای توان پرواری بسیار خوبی است و میانگین افزایش وزن روزانه گوساله های پرواری آن 900 تا 1200 گرم در روز می باشد. بخش های پشتی و ران ها به ویژه در گاو های نر، بسیار پهن، بزرگتر و برجسته و دارای گوشت زیاد و با کیفیت می باشند که این ویژگی ها از دیدگاه تیپ گوشتی بودن دارای اهمیت اقتصادی بسیار بالایی هستند. راندمان گوشت در این نژاد نزدیک به 73 درصد بوده و کوهان برجسته این گاو دارای چربی های میان گوشتی و به صورت مرمری است.

گوساله های سیستانی در یک دوره ی پرواربندی از وزن 200 تا 400 کیلوگرم راندمان بسیار مطلوبی در رشد روزانه، ضربی تبدیل غذایی، بازدهی لاشه و بازدهی گوشت از خود بروز می دهند که در پاره ای از صفات نظیر راندمان لاشه و گوشت با گوساله های پرواری هلشتاین تا حدود زیادی برابری می کند.

سهم هزینه خوراک برای تولید هر کیلوگرم گوشت در وزن کشتار 350 و 400 کیلوگرم در گوساله های سیستانی به علت ظریف بودن استخوان حدود 2 درصد ارزان تر از تولید گوشت در گوساله های هلشتاین در وزن کشتار مشابه تمام می شود که این امر از نظر اقتصادی و در تولید انبوه اهمیت زیادی دارد.

با توجه به این که گوساله های نر سیستانی در وزن حدود 400 کیلوگرم به بلوغ جسمی رسیده و از این وزن به بعد سرعت رشد به تدریج کاهش می یابد. درصد چربی لاشه و چربی داخلی افزایش می یابد و ضریب تبدیل خوراک نیز به علت کندی رشد مطلوب نمی باشد بنابراین از نظر اقتصادی مناسب ترین وزن کشتار گوساله های نر پرواری سیستانی در وزن حدود 400 کیلوگرم است که در این وزن کشتار، گوسالهه های سیستانی دارای بازده اقتصادی در حد گوساله هلشتاین می باشد.

 

 

 

 

 

 

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.