عوامل اساسی در یک پرواربندی موفق (بخش دوم )

عوامل اساسی در یک پرواربندی موفق (بخش دوم )

 

6- رعایت اصول تغذیه صحیح در طول دوره ی پرواربندی:

یکی از مهمترین مسائل در پرواربندی،تنظیم جیره و تغذیه با جیره ی بالانس شده در یک برنامه ی صحیح است.جیره ی بره و بزغاله ی پرواری را می توان در سه دسته ی: جیره شروع کننده،جیره میانی و جیره پایانی تقسیم بندی نمود غلظت مواد مغذی در هر یک از جیره ها برای حصول نتیجه ی مناسب باید متفاوت باشد. در جیره ی شروع کننده بیشتر علوفه و پروتئین بالا است و به تدریج در جیره ی پایانی مقدار پروتئین کم اما انرژی آن افزایش می یابد. جیره ی غذایی دام های پرواری باید توسط کارشناسان تغذیه ی دام تنظیم گردد. هر گونه تغییر یا اضافه کردن مواد پر انرژی یا با کیفیت و ماهیت متفاوت در جیره و بزغاله ی پرواری نیز باید به صورت تدریجی باشد تا باعث افت PH یا اسیدوز و اختلالات متابولیکی دیگر نشود.

7- سن شروع پروار

سن بره و بزغاله ی پرواری باید طوری انتخاب شود که حداکثر استفاده از مراحل رشد دام حاصل گردد. برا اساس پژوهش های انجام شده،مرحله ی رشد سریع بره و بزغاله بین سن 4 تا 9 ماهگی اتفاق می افتد اما در ایران سن شروع پرواربندی بره و بزغاله معمولا 9-7 ماهگی می باشد. بره و بزغاله در حدود 120 روزگی از شیر گرفته می شوند و تا سن 9-7 ماهگی در مرتع و پس چر غلات نگهداری می شوند  و پس از آن به پروار بسته می شوند ولی پروار  کردن بره و بزغاله ی جوان تر در طول دوره شیرخوارگی و بلافاصله پس از آن به ویژه با توجه به روند سریع رشد جسمی آنها از جهات مختلف می تواند مورد توجه قرار کیرد. پروار کردن بره و بزغاله ی شیری و تازه از شیر گرفته شده علاوه بر تامین گوشت مناسب در فصولی چون بهار و تابستان موجب حفظ مراتع و تعادل مناسب دام و مرتع نیز می گردد.براساس پژهش های انجام شده از سن 8-7 ماهگی کارایی پروار کاهش می یابد و چربی لاشه افزایش  می یابد.بنابراین پروار باید بلافاصله پس از شیر گیری انجام شود زیرا هر چه سن دام کمتر باشد ضریب تبدیل غذایی بهتری دارد حتی بهتر است بره و بزغاله زودتر از 120 روزگی ( مثلا 60 روزگی ) از شیر گرفته شوند و پس از آن به پروار بسته شوند. با توحه به این که هزینه ی غذایی برای ساخته شدن چربی خیلی گران تر از گوشت است بنابراین هر چه مقدار چربی را در بدن دام پایین نگه داشته و بتوانیم مواد غذایی را به گوشت تبدیل کنیم از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر می باشد و از آن جا که راتدمان غذایی از صفات مهم بوده و نقش مهمی را در بازده تقتصادی پرواربندی دارد بدین ترتیب روشن می گردد که هرچه دام را در سن پایین تر به پروار ببندیم راندمان غذایی بهتری پیدار می شود. بنابراین باید شروع پرواربندی را به منظور بهره گرفتن از حداکثر رشد از سن 4 تا 5 ماهگی یعنی پس از پایان شیرخوارگی تا سن 8 تا 9 ماهگی قرار دارد.

8- طول مدت دوره های پروار :

طول مدت پروار بره و بزغاله به  عوامل مختلفی بستگی دارد که در زیر به آنها اشاره شده است

1- نژاد بره و بزغاله ی پرواری: نژاد یکی از عوامل مهم به شمار می آید. بعضی از نژاد ها افزایش وزن بیشتری دارند و زودتر به وزن کشتار می رسند و دوره ی پروار کوتاه تری دارند.

2- سن دام: با افزایش سن، میزان رشد دام کاهش و ضریب تبدیل غذایی افزایش می یابد که باعث افزایش طول ذوره پروار می شود. بنابراین بهتر است بره و بزغاله بعد از شیر گیری پروارشوند.

3- جیره غذایی: استفاده از جیره های غذایی مناسب باعث افزایش رشد بهتر دام های پرواری شده و دوره ی پروار نیر کوتاه تر می شود. استفاده از جیره های ضعیف باعث افزایش طول مدت پروار می شود و صرفه ی اقتصادی نیز ندارد.

4- رعایت اصول بهداشت: هرچه محل نگهداری دام ها تمیز تر و بهداشتی تر باشد و تراکم دام در جایگاه به اندازه ی کافی باشد دام ها افزایش وزن بیشتری خواهند داشت و دوره ی پروار نیز کوتاه تر خواهد شد.

5- واکسیناسیون: با واکسیناسیون به موقع می توان از بروز بیماری ها پیشگیری کرد و از افزایش طول مدت پروار جلوگیری کرد.

طول مدت مناسب پروار توسط پژوهشگران مختلف حدود 120 – 90 روز توصیه شده است.

 

9- حذف دام های ضعیف در طول دوره پروار:

مدتی پس  از پرواربندی،بره و بزغاله ای که رشد و ضعیف می باشند باید از گله حذف شوند و در صورت امکان به جای آنها بره و بزفاله ی جدیدی جایگزین گردد چون ضریب تبدیل غذایی این دام ها بالاست و نگهداری آنها برای پرواربند مقرون به صرفه نمی باشد. بعضی از پرواربندان بره و بزغاله ضعیف را از بقیه جدا کرده و به صورت جداگانه تغذیه می کنند. بعضی از بره و بزغاله های ضعیف وقتی به صورت جداگانه تغذیه می شوند عملکرد آنها بهتر می شود.

 

 

 

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.