آغل ( محل استراحت )

آغل ( محل استراحت )

آغل ( محل استراحت )

 

به محل استراحت بره و بزغاله آغل گفته می شود. آغل یک مکان مسقف است که دام ها برای در امان ماندن از تابش مستقیم نور خورشید در روزهای گرم سال و یا محفوظ بودن از بارش باران و برف در روز های سرد به آن پناه می برند. این محل باید دارای نور طبعی ، کافی و تهویه ی مناسب باشد و آبعاد آن با تعداد دامی که در آن نگهداری می شود متناسب باشد.

آغل دام ها با توجه به شرایط آب و هوایی و روش ساختمان سازی ممکن است به صورت جایگاه بسته، نیمه باز و باز طراحی شود.

در صورتی که چهار دیوار طرفین جایگاه باز باشد آغل احداثی را جایگاه باز گویند. این دست از ساختمان ها مختص مناطق کاملا گرم مانند جنوب و خوزستان می باشد. با توجه به باز بودن هر چهار طرف ساختمان ، تامین هوای آزاد و نور در این دسته از ساختمان ها با مشکل روبرو نخواهد شد.

در جایگاه نیمه باز، آغل از سه طرف دارای دیوار است و در قسمت جلو که به سمت بهاربند قرار دارد دیواری وجود ندارد. جایگاه نیمه باز معمولا برای مناطق معتدل و یا اقلیم هایی مناسب است که فصل زمستان آنها طاقت فرسا نیست. درجایگاه های نیمه باز مسئله ی تهویه کاملا حل شده است و حیوان در هوای آزاد از اکسیژ« کافی برخوردار است. با استفاده از چادر  های برزنت یا پلاستیک در فصول سرد سال بخش باز آغل را می پوشانند، تا مانع آسیب های احتمالی گردد.

جایگاه بسته معمولادر مناطق سرد سیر مورد استفاده قرار می گیرد. نام گذاری این جایگاه به نام جایگاه بسته به این دلیل است که آغل بره وبزغاله از هر چهار طرف توسط دیوار هایی مجصور می باشد. در دیوار ارتباطی آغل با بهاربند پنجره و در قرار داده می شود. در آغل، فضای بهار بند و داخل آغل را به یکدیگر مرتبط می سازد. در آغل باید نسبتا وسیع باشد تا عبور بره و بزغاله از آغل به بهاربند و  برعکس به سهولت امکان پذبر گردد. در واحد هایی غیر مکانیزه بهتر است از درهایی که عرض آنها 2 متر و به صورت دو لنگه است استفاده نمود. در واحد های مکانیزه برای حمل علوفه و خارج کردن کود و سایر فعالیت های دیگر از ماشین آلات استفاده می شود می توان در هایی به عرض 3 متر استفاده نمود. در صورت استفاده از جایگاه بسته که بیشتر در مناطقی استفاده می شود که زمستان هایی سردی دارد فضای بیشتری را باید برای بره و بزغاله در نظر گرفته شود تا در زمستان تهویه ی مناسبی داشته باشد.

از آن جا که یک دام در طول روز نزدیک به نیمی از وقت خود را به استراحت می پردازد بنابراین کیفیت ساخت و نحوه طراحی آغل از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تامین دما، نور و تهویه کافی در این محل مستقیما بر سطح سلامت و تولید بره و بزغاله موثر است. در ساخت و طراحی آغل تا حد امکان باید از مصالح محکم و با دوام و در عین حال ارزان قیمت استفاده کرد.

تهیه ی یک سقف با دوام و نفو ناپذیر، ساخت دیوار های جانبی محکم به ویژه در برابر وزش باد،طوفان و یا آسیب های فیزیکی و انتخاب جنس کف و سیستم فاضلاب از موارد مهمی است که در ساخت و طاحی اولیه آغل باید مد نظر قرار گیرد زیرا در صورتی که هریک ا موارد گفته شده در ساخت و دامداری لجاظ نشوند ساخت مجدد و یا ترمیم آن پس از اتمام و تکمیل بنای دامداری دشوار و هزینه بر خواهد بود.

دیوار آغل باید از مصالح ساختمانی با دوام تشکیل شده و حداقل  تا ارتفاع یک و نیم متری از کف دارای پوشش نرم سیمانی باشد. وجود این پوشش سیمانی ، شستشو و ضدعفونی قسمت های پایین دیوار را که بیشتر در معرض آلودگی هستند را آسان می کند.

ارتفاع دیوار در قسمت شروع سقف که به سمت ناحیه باز و جنوب قرار دارد حداکثر 4 متر و در انتها که در سمت شمالی بهابند است حداقل 3 نتر باید باشد. اندازه ی سقف از لبه ی آزاد جنوبی تا دیوار شمالی را برحسب تعداد دام می توان تغییر داد اما به طور کلی حدود 10 متر اندازه می گیرند و فاصله ی بین دیوار شرقی و غربی بهاربند را تا 30 متر هم می توان در نظر گرفت. در هر حال اندازه و ابعاد باید به گونه ای باشد که حرکت دام و زندگی در زیر قسمت مسقف به راحتی انجام شود.

مصالحی کهبرای ساخت سقف استفاده می شوند باید مقاوم در عین حال سبک و نسبت به نزولات آسمانی غیر قابل نفوذ باشند. از آنجا که بیشترین میزان انتقال حرارت از طریق سقف انجام می شود بنابراین مصالح مورد استفاده در سقف باید تا حای ممکن در برابر حرارت و سرما عایق بوده و دما در زمستان و تابستان در دامنه مطلوب حفظ کنند.در حال حاضر استفاده از سقف های شیروانی فلزی یا سیمانی، در دامداری ها بیشتر رواج یافته است که علت آن سهولت استفاده و سرعت نصب مناسب، اقتصادی بودن قیمت،وزن کمتر نسبت به سقف های آجری و انعطاف پذیطری طدرط طجابجایی، تعویض و یا تعمیر این نوع سقف ها است البته سقف های آجری ( ضربی ) برای مناطقی که تابستان بسیار گرمی دارد مناسب تر است. آغل دارای سقف آجری نسبت به آغ دارای سقف شیرولنی، در تابستان ها خنک تر و در زمستان ها گرم تر می باشد.

در نظر گرفتن شیب مناسب برای سقف اهمیت فوق العاده ای دارد. هر چه شیب بیشتر باشد آب باران و برف بر روی سقف   بهتر جریان یافته و به پایین می ریزند. شیب سقف های شیروانی را معمولا 10 تا 15 درصد در نظر می گیرند. در انتخاب جهت مناسب برای سقف شیب، تا جای ممکن شیب سقف باید به سمت پشت محل آغل بره و بزغاه تنظیم شود تا آب های جاری از سقف به داخل محل گردش دام ها نریزد

بهترین نوع مصالح  برای پوشش کف آغل بره و بزغاله، بتن می باشد. در برخی از منطق، دامداران از آجر برای فرش کردن کف آغل استفاده می کنند. کف آجرفرش، دارای نفوذ پذیری بهتری نسبت به بتن است اما دوام آن کمتر بوده و پس از مدتی برا اثر تحمل فشار ناشی از وزن دام و وسایل نقلیه دچار پستی و بلندی های متعددی شده و تنشیم شیب بندی مناسب در کف جایگاه در صورت استفاده از آجر فرش ، کار دشواری است. به علاوه جمع آوری کود و ضدغفونی کف آغل نیز دشوار بوده و نیاز به صرف وقت و هزینه بالاتری دارد. در صورتی که در یک منطقه قیمت تمام شده آجر فرش نسبت به سایر انواع کف ها پایین تر باشد و به شرط رعایت شیب بندی مناسب استفاده از کف های آجری نیز در آغل بره و بزغاله قابل توصیه خواهد بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.

تمامی حقوق برای سایت دامشاپ محفوظ است.