پرولاپس رحمی در گاو و حیوانات نشخوار کننده ها

پرولاپس مهبل عارضه خاص نشخوارکنندگان در اواخر آبستنی می باشد ولی گاهی بعد از زایمان نیز دیده می شود.
بیشتر پرولاپسها در دوماه آخر آبستنی دیده می شود. که عبارت است از بیرون زدن لایه مخاطی، بخصوص کف آن قسمت از مهبل که جلوی انتهای خروجی مجرای ادرار قرار گرفته است.
درموارد شدید ممکن است تمام قسمت قدامی مهبل و گردن رحم بیرون بزند . هر چه بیماری در فاصله زمانی بیشتری از زایمان شروع شود، احتمال دارد شدیدتر باشد زیرا پیشرفت آبستنی باعث بدتر شدن عارضه می شود.
در موارد خفیف تر عارضه فقط زمانی ظاهر می شود که گاو ماده خوابیده است و با بلند شدن حیوان، پرولاپس برطرف می شود. اما گرایش به سمت پیشرفت تدریجی پرولاپس وجود دارد و به مرور توده ای بزرگتر بیرون می زند که در حالت ایستاده ناپدید نمی شود .
چند عامل در بوجود آمدن پرولاپس نقش دارند:

1- ذخیره مقدار زیادی چربی در بافت همبند اطراف مهبل و سست بودن رباطها ممکن است احتمال جا به جا شدن مهبل را بیشتر کند . هر دوی این آثار ممکن است ناشی از حالت عدم تعادل هورمونی باشد که در آن هورمونهای استروژنی بیشتر است.
2- هرجا که مواد استروژنی در جیره غذایی زیاد باشد(مانند مراتع شبدر – ذرت و جو کپک زده ) اغلب پرولاپس ایجاد می شود.
3- همچنین تصور می شود داشتن زمینه هورمونی برای ابتلا به پرولاپس مهبل ارثی باشد.
4- البته عوامل مکانیکی مثل زیاد شدن فشار داخل شکم در اواخر آبستنی و نیروی ثقل (شیبدار بودن کف بستر)، می تواند در اتیولوژی (سبب شناسی) بیماری مهم باشد.
پرولاپس مهبل در حیوانات چند بار زاییده بیشتر از حیواناتی است که آبستنی اول را می گذرانند.
علت پرولاپس مهبل هر چه که باشد، زایمان یا سقط جنین، عارضه را برطرف می کند.

امیر
9 فروردین 1398
447 بازدید