چند نکته در رابطه با جیره گوساله های پرواری

چند نکته در رابطه با جیره گوساله های پرواری

یکی از مهم ترین نکته در مبحث جیره این است که بتوانیم جیره ای به گاو بدهیم که بیشترین کارایی در قبال کمترین هزینه را داشته باشد.

🔴در جیره میتوان از یونجه خشک-سیلوی ذرت-جو-ذرت-تفاله چقندرقند-کنجاله تخم پنبه-کاه گندم-سبوس گندم-دی کلسیم فسفات و نمک استفاده کرد.که میزان درصد استفاده از هریک را در ادامه خواهم گفت.
حال به برخی از محدودیت های مواد خوراکی در جیره اشاره می شود که در جیره نویسی از اهمیت زیادی برخوردار است.

همانطور هم که میدونید جیره و تغذیه گاوها یکی از پرهزینه ترین اقلام در هزینه های پرواربندی هست.
حدودا 60 درصد هزینه پروار در مبحث جیره و تغذیه مصرف میشه.پس دقت کنید بهترین و ارزانترین و با کیفیت ترین جیره را بخرین.
🔵بهتره هم هست جیره را 60 40 تقسیم کنید.
یعنی 60 درصد کنسانتره و 40 درصد علوفه.
این روش بهترین پروار را برای شما به ارمغان میاره.
کاه یونجه چاودار یولاف شبدر در بخش علوفه و جو گندم ذرت کنجاله سویا و مواد سیلویی در قسمت کنسانتره قرار میگیرند.
🔵این نکته را توجه کنید که حتما غذا باید در سه نوبت و به طور مخلوط و میکس شده برای دام محیا شود.طوری که دام امکان جدا کردن جیره را نداشته باشد.این باعث تامین کلیه مواد مورد نیاز دام شده و باعث افزایش بازده به بهترین شکل موجود میشود.

🔴علوفه و سیلو دو نقش اساسی دارند :

الف – تأمین بخشی از نیازهای غذایی دام ،

ب – حفظ سلامتی دستگاه گوارش نشخوارکنندگان بخصوص شکمبه . بنابراین انواع مواد خشبی (علوفه و سیلو) باید از نظر این دو عامل بررسی شوند . برای مثال انواع کاه بیشتر نقش دوم یعنی حفظ سلامتی شکمبه را به عهده دارند و انواع سیلو مثل ذرت سیلو شده بیشتر نقش اول را بازی می کنند . طول اندازه قطعات خرد شده علوفه و سیلو بسیار مهم است . اندازه بیشتر از 5 سانتیمتر سبب می شود که حیوان آنرا جدا کرده و خوراک یکسان مخلوط نشود و اگر خیلی کوتاه باشد نقش خود را برای تحریک نشخوار از دست می دهد .
بیشتر مواد پروتئینی که در تغذیه دامهای پرواری استفاده می شود محصولات فرعی کارخانجات می باشد . برای مثال انواع کنجاله ها مواد باقیمانده از دانه های روغنی پس از روغن کشی می باشد . نکته اساسی در مواد پروتئینی نسبت پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه می باشد . برای مثال پودر ماهی که بعنوان یک پروتئین ارزشمند محسوب می شود فقط 30 الی 40 درصد از پروتئین آن در شکمبه تجزیه می شود و مابقی 60 الی 70 درصد پروتئین آن بدون تغییر از شکمبه عبور کرده و در شیردان و روده ها هضم و جذب می شود . حیوانات پرواری جوان نیاز بیشتری به پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه دارند و برعکس با افزایش سن حیوان نیاز آن به به پروتئین و بخصوص پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه کم می شود .

🔵لازم بذکرست که نشخوارکنندگان می توانند از اوره نیز استفاده کرده و از آن پروتئین بسازند . هر 100 گرم اوره در شکمبه می تواند در صورت فراهم بودن شرایط حدود 260 الی 270 گرم پروتئین تولید کند . استفاده از اوره نیاز به محاسبات پیچیده داشته و بهتر است زیر نظر متخصص تغذیه استفاده شود .
رشد ، سلامت و حداکثر تولید گوشت در دامهای پرواری بستگی زیادی به تأمین مواد معدنی مورد نیاز دامها دارد . بعضی از آنها برای رشد استخوانها ، برخی برای کار طبیعی سلولها و بعضی برای کار انزیم ها لازمند .
🔵نمک در جیره گوساله پرواری حدود ۰/۲ تا ۰/۳ درصد لازم است و مقادیر بیشتر سبب شور شدن مزارع کشاورزی در اثر استفاده از کود این قبیل حیوانات خواهد شد .
🔵نسبت کلسیم به فسفر ؛ بهترست حدود ۱/۵ الی ۲/۵ درصد باشد . مقادیر بیشتر یا کمتر مناسب نمی باشد . نباید به هیچ عنوان بیش از 1 درصد کربنات کلسیم (سنگ اهک) استفاده کرد زیرا سبب کاهش رشد گوساله می شود . بقیه عناصر نیز باید در حد مناسب در جیره تأمین شود.

🔵فقط ویتامین های A، ِD و E در جیره گوساله لازم است و ویتامین های گروه B توسط میکروب های شکمبه ساخته می شود و لازم نیست در جیره لحاظ شود .
بعضی از مواد هستند که جزء مواد خوراکی نیستند ولی استفاده از آنها میتواند سبب استفاده بهتر از مواد خوراکی شوند . مثلا جوش شیرین سبب جلوگیری از اسیدوز می شود و یا بعضی از انتی بیوتیکها مثل کلر تتراسایکلین سبب رشد بهتر گوساله ها شده و از آبسه کبدی جلوگیری می کند . به این قبیل مواد ، مواد افزودنی می گویند .

امیر
8 اسفند 1397
872 بازدید